-Start-     -Texte-     -Suche-     -Verweise-     -Gästebuch-     -Kontakt-          english
Duistere Hemel

Ik verdwaal in een tijdloze plek
omgeven door het absolute niets
ik verlang naar het licht
maar de duistere hemel
kijkt geduldig op mij neer,
wachtend om me te verzwelgen,
me mee te nemen naar zijn thuis,
waar schoonheid niet kan doordringen.
Emoties overvallen me
en ik lijk dood te bloeden.
Maar de hoop is niet verdwenen
en stroomt vurig door me heen.
En plotseling merk ik op
dat de heerlijkheid me heeft omgeven
en ik voel me thuis door het horen
van duizend eenzame liederen
waaiend door de oneindigheid.
Ochtendrood schijnt in mijn ogen
dauw valt van me neer,
ik ben een ster ... in die duistere hemel


[Fehler melden]       [Druckversion]